hindi ito aksidente

nais kong sumisid sa dagat ng iyong panaginip. mangisda ng pira-pirasong alaala ng ating taong ligaw sa nakaraan. sumalamin sa iyong isipan sa dilim ng kinabukasan. isang dasal laban sa dilim, isang kandilang sindihan– ilaw, dilaw, dilaw ng araw, dilaw na kislap ng mga tala, kislap ng mata. pansinin ang dalawang metrong gumigitna sa atin, buhangin lamang sa ating paanan. tumutulo ang apoy at ito ay dugo, dyamanteng dugo. isang patak ay pag-ibig. dalawa’y aksidente, tatlo’y sigaw ng gera. tatlong metrong lapit, tatlong metrong layo. luluhod ako, ako’y lulunod. hawakan mo ang aking kamay, daliri kumakapit. mga kuko’y dagit na bumabaon sa buhangin, sa ugat. wala nang ididiin pa, wala nang mas ilalalim kung hindi ikakalula. pula. pulang ikabubulag. hanapin ang aking kamay. huwag mo akong pakawalan.

my first ever poem in filipino. lol.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s